Overlijdensgedichtje: ‘Er zijn mensen die het weten’
Er zijn mensen die het weten...
maar niemand die het aan mij ziet
Veel huilen zonder tranen
mijn stil intens verdriet
Lieve vader in de hemel
ik mis je echt iedere dag
Je warme handen, je goede zorgen
je steun, je lach
Ooit zullen we weer samen zijn
dan wordt dat echt groot feest
En tot die tijd doe ik mijn best en zorg
dat je trots op mij kan zijn geweest
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De strijd is gestreden
het leed is geleden
Angst, pijn en verdriet
voor eeuwige vrede
Plots ben je weg, je voelde het komen
Dit is jouw weg die je hebt genomen
We wilden je nog zoveel vragen
Je laatste tijd nog op handen dragen
Ook al zijn wij er nog niet voor klaar
Papa, het is goed, rust nu maar
Ons kindje kwam...
Maar zweeg...
Het is zo stil geboren
Nooit zullen wij het horen
Er was een heel teer afscheid
Onze armen zijn zó leeg
— Ina Sipkes de Smit
Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder
Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent
— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts