Overlijdensgedichtje: ‘Er zijn mensen die het weten’
Er zijn mensen die het weten...
maar niemand die het aan mij ziet
Veel huilen zonder tranen
mijn stil intens verdriet
Lieve vader in de hemel
ik mis je echt iedere dag
Je warme handen, je goede zorgen
je steun, je lach
Ooit zullen we weer samen zijn
dan wordt dat echt groot feest
En tot die tijd doe ik mijn best en zorg
dat je trots op mij kan zijn geweest
Meer overlijdensgedichten
Beetje bij beetje
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan
Ze kende
Ze kende vreugde
Ze kende verdriet
Ze kende liefde
Ze kende ziekte
Ze kende vrede
Ze kende pijn
In alles was ze dapper en oprecht
Zoals ze heeft geleefd is ze ingeslapen
Op een wolkje o zo hoog
Op een wolkje o zo hoog
zit je lekker zacht
Kijk je naar de regenboog
de maan die naar je lacht
Sterretjes blinken om je heen
de zon verwarmt je huid
Je bent daarboven niet alleen
je bent ons vast vooruit
— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn
Een klein engeltje
Een klein engeltje
met zwarte kraaloogjes
kijkt vanuit de wolken naar beneden
en als hij ziet hoe zijn ouders zijn broertje
kust
is hij heel tevreden