Overlijdensgedicht: ‘In de tunnel van verdriet’

Als het met de zomer is gedaan
en de herfst breekt voor mij aan
Heer, laat mij dan in vrede gaan
zonder leed en zonder pijn
dan zal het voor mij weer lente zijn

Je weet dat het leven niet eeuwig duurt
Dat je op een gegeven moment geen roer meer
hebt dat je stuurt
Maar wat doet het pijn als het zover is
Dan weet je pas wat missen is!

— ingezonden door Dorothé Janssen

Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet

ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was

En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht

Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet

— ingezonden door Elske

Ga als een vlinder heen
kom als een vlinder terug
leef van dag tot dag
van bloem tot bloem
vlieg in de wind zo vrij
zonder enig zorg

Wees sterk
zo sterk als een leeuw
vecht zoals je nog nooit gevochten hebt
wees dapper en ren
weg van alle pijn die je anders had

Drijf weg op die wolk
een ster in de nacht
geef ons het heldere licht
zodat wij weten dat je op ons wacht