Overlijdensgedicht: ‘In de tunnel van verdriet’
In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in je ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
je liefste verliezen blijft, weet ik
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Verdriet is verdrietig
Huilen en pijn
Steken in je hart
Verdriet is niet fijn
Verdriet gaat ooit over
Maar nooit helemaal
Want er is altijd een plekje in je hart
Dat altijd bevroren blijft en nooit ontdooit
— Maartje Knippels
Nu wil ik nergens meer aan denken
Dan aan dit ene: God is mij nabij
Ik zie Zijn hand vol liefde naar mij wenken:
"Kom maar, Mijn kind, en rust maar uit bij Mij"
Wat ik heb gevreesd, dat is gebeurd
Na dagen van verdriet
De dood heeft jou van mij gescheurd
De dood die niets ontziet
Ik heb gebeden dag en nacht
Vol smart en zielenpijn
Nu is gebeurd wat ik had verwacht
Het mocht niet anders zijn
En nu is alles hier voorbij
Mij blijft slechts de smart
Al leef je niet meer aan m'n zij
Ik draag je altijd in m'n hart
— Willem Jansen
Waar jij nu bent
daar vind je geen dingen
je bent in het land
van gedachten en dromen
waar engelen
vredesliedjes zingen
die mensen op aarde
nog niet kunnen horen
maar jij bent nu al
voor vrede geboren