Overlijdensgedicht: ‘Je praat met elkaar’

Het leven soms zo kort, soms niet lang genoeg
Een afscheid veel te vroeg
Soms nog zoveel willen vertellen
Als je laatste dagen tellen
Ook al weet je het moment is gekomen
Je had samen nog zoveel dromen
Afscheid nemen doet altijd pijn
Je hoopt zo lang mogelijk bij elkaar te zijn
Toch doet het me goed te weten
Dat we elkaar niet zullen vergeten
Want er komt een moment
Dat je elkaar weer herkent

— Désirée

Hij was het leven nog niet moe
Maar zijn lichaam was er wel aan toe

Wanneer je oud wordt
de jaren verstrijken
dan merk je pas goed
dat je krachten gaan wijken
Je wilde nog zo graag
maar je kon niet meer
en juist dat niet meer kunnen
dat deed vaak zo zeer

— ingezonden door Alusia te Boekhorst

Een jaar zonder jou
dit jaar bestond uit zoveel dagen
Zoveel uren van verdriet
dit jaar was haast niet te verdragen
want jij, jij was er niet
Omdat we zoveel van je houden
doet dat missen zo ontzettend pijn
Maar dat we jou vergeten zouden
zou voor ons onmogelijk zijn!