Overlijdensgedicht: ‘Mensen gaan dood’

Kijk naar het heden
het is je leven
je leeft Vandaag
in deze korte spanne tijds
ligt al het wezenlijke
van ons bestaan:
de vreugde van groei
de luister van leven
de glorie van kunnen
Want Gister is herinnering
en Morgen slechts een beeld
Maar echt geleefd Vandaag
maakt elk Gisteren
tot een mooie herinnering
en elk Morgen
tot een beeld van hoop
Kijk dus goed naar de dag van Vandaag

Niet te begrijpen, niet te bevatten
We hebben pas nog fijn gepraat
Het noodlot lijkt niet in te schatten
Wat is het toch snel te laat

— Rolf Captijn

Een vader is vaak
een rots in de branding
altijd sterk, altijd paraat
daarom is het best moeilijk
dat hij ons voorgoed verlaat

Je had al een plekje in ons hart veroverd
de gedachten aan jou had ons al maanden
betoverd
Waarom mocht jij, lieve Jordy, niet met ons
leven
het is hard en verdrietig om je af te moeten
geven
Je zult altijd in onze gedachten zijn
heel mooi, lief en o zo ontzettend klein
Slaap zacht, lieve zoon
Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn
buik
en bedenk leven daar waar nu leegte is
Ik kan bijna voelen hoe het zou zijn
en probeer te vergeten dat ik het zo mis
Een verlangen naar iets dat ik nooit heb gehad
een warmte van binnen, kwetsbaar en pril
Ik open mijn ogen en voel het verdriet
dat ik klaar ben voor iets dat mijn lichaam niet
wil