Overlijdensgedicht: ‘Zijn stem zwijgt voor altijd’
Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten
Ik weet, hij is niet meer
maar begrijpen doe ik het niet
waarom kwam hij niet weer
toen hij ons hier achterliet
Het gebeurde te snel
hij ging te vroeg
ik heb je nodig
we hadden nog zoveel voor de boeg
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Voor Mink
Een gevecht, een zware strijd
vol hoop, kracht en onzekerheid
Momenten van verdriet
vechtend tegen een traan
kon jij nog steeds het leven aan
Toen al dat vechten
niet meer mocht baten
hebben wij jou
los moeten laten
— Peter Theuns
Te zijn bij wie er niet meer is
heel diep in je gedachten
kan de pijn misschien verzachten
en geeft je sterkte in je gemis
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Te zijn bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten
en niet met woorden lang en luid
kan af en toe een stille pijn verzachten
er gaat een wonderlijke rust vanuit