Overlijdensgedicht: ‘Zijn stem zwijgt voor altijd’
Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten
Ik weet, hij is niet meer
maar begrijpen doe ik het niet
waarom kwam hij niet weer
toen hij ons hier achterliet
Het gebeurde te snel
hij ging te vroeg
ik heb je nodig
we hadden nog zoveel voor de boeg
Meer overlijden & rouw gedichten
Waar mensen mensen zijn
Waar mensen mensen zijn
die elkaar verstaan
Waar liefde liefde is
daarheen wil ik gaan
Waar het eeuwig vrede is
waar de zon schijnt
Waar een nieuwe wereld is
die niet meer verdwijnt
Niemand die
Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is
Rust nu maar uit
Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden
Geen leven zonder verleden
Geen leven zonder verleden
geen leven zonder toekomst
twee lieve kinderoogjes kijken ons weer aan
en doen ons leven verder gaan
— ingezonden door Yvonne