Overlijdensgedicht: ‘Als ik zo naar zijn foto staar’
Als ik zo naar zijn foto staar
zegt mij dat plotseling meer dan al die woorden
die hij over mij heen liet gaan
nu hij mij heeft verlaten
wil ik hem zo graag voor even horen praten
Lieve ........, ik mis hem zo
heel voorzichtig laat ik een traan
over mijn koude wangen gaan
helaas kon hij niet langer leven meer
er was zo veel beschadigd deze keer
afscheid nemen, het doet zo'n zeer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Een glimlach, een traan, een moment
denkend aan een dierbare
die je verloren bent
Herinneringen
raak je niet kwijt
ze blijven altijd...
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Veel zijn vergeten
van niets meer weten
Oh, wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
De tijd was gekomen
dat je moest worden opgenomen
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Het geven van structuur in je leven
dat wilden we jou geven
Onbegrip, machteloosheid
verdriet en boosheid
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Boos, maar ook lief kon je zijn
dan deed het ons minder pijn
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Maar gelukkig, is dat nu geweest
Bedankt voor je liefde, je trouw, je eerlijkheid
Voor de lach van bijna iedere dag
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven
Deze dingen duren altijd te kort
Als een vlindertje zo klein
groeide jij in mij
Nu ben jij
het vlindertje
van mijn gedachten