Overlijdensgedichtje: ‘Niet te begrijpen, niet te bevatten’
Niet te begrijpen, niet te bevatten
We hebben pas nog fijn gepraat
Het noodlot lijkt niet in te schatten
Wat is het toch snel te laat
— Rolf Captijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand
Genoten heb ik van je humor
Gekoesterd heb ik me aan je warmte
Bewonderd heb ik je om je vechtlust
Dag lieve kanjer...
Wij,
metgezellen van jouw hart
deelgenoten van jouw licht
bewonderaars van jouw daden
kijken op
naar jouw geest geworden ziel
dat zij ons blijven mag
als reisgenote
— Rudolf Steiner
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan
— ingezonden door Eva van Maele