Overlijdensgedicht: ‘Eén jaar’

Het lijkt niet eerlijk
als iemand ons verlaat
Zeker niet als het
om een dierbaar iemand gaat
Als iemand is overleden
dan doet dat in vele harten pijn
Er is veel verdriet en wij vragen ons af
waarom dit zo moet zijn...

Ik kan mijn emoties niet kwijt hier
daarom maak ik voor jou een gedicht op papier
Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven
waarom mocht jij niet langer bij mij blijven

Jouw sterven is zo
moeilijk te begrijpen
afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo ontzettend zeer

Ons broer en zus
zijn behoort tot het verleden
want jij bent plots uit dit leven gegleden
Ik werd soms gek van verdriet
stoppen met huilen ging haast niet

Jij hebt extra
kleur aan mijn leven gegeven
waarom mocht jij niet langer blijven leven
Ik had je nog zoveel willen zeggen
misschien ook nog iets uit willen leggen

Maar ik weet zeker
er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Ik moet verder, dat is waar
maar dit alles valt mij zwaar

Wat is tijd, ik ben
je kwijt
je was te jong, nog niet voorbereid
Toch is er iets dat troost mij nog het meest
ik ben er trots op dat jij mijn broer bent geweest

— Jolanda J.

Verdriet is menselijk verder komen
dat leert de dag, dat zegt de nacht
en ook al heb je 't niet verwacht
ondanks 't gemis blijven de dromen

Het leven is een warm palet
van stille, blije en donkere dagen
met zoveel antwoorden en vragen
waar jij je naam op hebt gezet

Een roos als symbool
vertelt ons van 't leven
de een is er lang
de ander maar even

— Nel van Drie, ingezonden door Nell Broens