Overlijdensgedicht: βMijn liefde blijft aanwezigβ
Mijn liefde blijft aanwezig
zal niet worden uitgeblust
Maar er is geen hand meer in de mijne
geen mond meer die mij kust
Geen lach meer in de verte
geen streling door mijn haar
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar
Onwerkelijk is nog het gemis
maar ik moet nu leven
met hoe eenzaam, eenzaam is
Meer overlijden & rouw gedichten
Hij had de schoonheid van de akkers
Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen
De lucht is vol
De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt
We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch
We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen
Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg
Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd
Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen
We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed
— Ingrid van Winsen
Geschreven voor eeuwig
Geschreven voor eeuwig
zo blijft de naam
die gekend en genoemd
zal blijven bestaan
— Nel van Drie, ingezonden door Nell Broens
Al maanden kunnen we je hartje horen
Al maanden kunnen we je hartje horen
Al weken voelen we je trapjes
Al dagen praten we over jou
En vandaag..... ben je geboren
Het verleden is onuitwisbaar
De toekomst is nog onzeker
Jij bent ons tweede kindje
En wij staan voor je klaar
Met in onze gedachten, je broertje Jeroen
— Judith Peereboom-de Wit