Overlijdensgedicht: ‘Als een bloem zo is het leven’
Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
De een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn
Sommige bloemen blijven lang
weer anderen blijven even
Vraag niet bij welke bloem je hoort
dat is 't geheim van het leven
Meer overlijdensgedichten
Daar ruist langs de wolken
Daar ruist langs de wolken een lieflijke naam
die hemel en aarde verenigt tezaam
Geen naam is zoeter en beter voor 't hart
Hij balsemt de wonden en heelt alle smart
God saw him getting weary
God saw him getting weary
and did what he thought best:
He put His arms around him
and took him home to rest
Elk mens heeft vleugels
Elk mens heeft vleugels
die verborgen zijn
maar als je tijd komt
vouwen ze uit
Dan mag je naar de hemel
waar je op ons neer kunt kijken
Bij ons zul je altijd in
onze gedachten blijven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht