Overlijdensgedicht: ‘Hij had de schoonheid van de akkers’
Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Het is nu één jaar geleden
een jaar is nu voorbij
die tijd dat hij voor zijn leven heeft gestreden
is als de dag van gisteren voor mij
Hij moest de strijd opgeven
ook al wilde hij dat niet
hij mocht niet verder leven
dat deed mij veel verdriet
Als je door verdriet wordt neergeslagen
het waarom aan niemand kunt vragen
dan is het fijn dat je zoveel goede mensen ziet
ook al vinden zij de juiste woorden niet
Als ik ooit dood zal zijn
en jij mij missen zou
zomaar op een regendag
luister dan naar het lied van de regen
bij het fluiten van de wind
volmaakte harmonie en tijdloos bovenal
sluit je ogen dan
en weet dat ik bij je ben
Voor hem een verlossing
Voor anderen verdriet
Hij wilde wel vechten
Maar de kracht was er niet
— ingezonden door Maria Martinez