Natuurgedicht: ‘Wat de seizoenen leren’
De natuur kent geen haast.
De knop wacht op het juiste moment,
het blad valt precies wanneer het klaar is,
en de winter is geen einde
maar een adempauze.
Misschien is dat wat de seizoenen leren:
alles heeft zijn tijd —
ook jij.
Meer natuurgedichten
De ochtend in het bos
De ochtend in het bos is zacht,
het licht valt schuin door blad en tak.
Hier hoeft een mens alleen te lopen —
de stilte doet de rest, op haar gemak.
Regen op het raam
Regen tikt zacht op het raam,
de wereld wordt gewassen.
Straks ruikt het gras naar nieuw begin
en glinsteren de plassen.
Herfstgoud
De bomen strooien met hun goud
alsof het niets kost, kwistig, blij.
Zo gul is alleen de herfst:
hij maakt de wereld rijk — gratis erbij.
De merel van kwart voor zeven
Elke ochtend, kwart voor zeven,
zingt de merel op het dak.
Hij vraagt geen applaus, geen toegangsprijs —
hij zingt omdat de dag begint. Voor het gemak.