Natuurgedicht: ‘Lente-knoppen’
Kijk: aan de kale takken
zitten kleine groene vuisten klaar.
Ze wachten op één warme week
en dan ontploft het voorjaar.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer natuur gedichten
De zee begint steeds opnieuw,
golf na golf, dag na dag.
Wie aan het strand zijn zorgen loopt,
vindt ze terug als schelpen: klein en licht — met een glimlach.
Regen tikt zacht op het raam,
de wereld wordt gewassen.
Straks ruikt het gras naar nieuw begin
en glinsteren de plassen.
Vannacht is de wereld wit geworden,
elk geluid klinkt zacht gedempt.
De eerste sneeuw maakt alles nieuw —
zelfs de straat die je al jaren kent.
Elke ochtend, kwart voor zeven,
zingt de merel op het dak.
Hij vraagt geen applaus, geen toegangsprijs —
hij zingt omdat de dag begint. Voor het gemak.