Natuurgedicht: ‘Herfstgoud’
De bomen strooien met hun goud
alsof het niets kost, kwistig, blij.
Zo gul is alleen de herfst:
hij maakt de wereld rijk — gratis erbij.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer natuur
Regen op het raam
Regen tikt zacht op het raam,
de wereld wordt gewassen.
Straks ruikt het gras naar nieuw begin
en glinsteren de plassen.
Lente-knoppen
Kijk: aan de kale takken
zitten kleine groene vuisten klaar.
Ze wachten op één warme week
en dan ontploft het voorjaar.
Wandelen zonder doel is niet doelloos.
Je loopt de drukte uit je hoofd,
de wind neemt over wat je meedroeg,
en ergens onderweg — tussen de bomen —
kom je jezelf weer tegen.
De natuur repareert niets met woorden.
Ze doet het met ruimte.