Natuurgedicht: ‘De ochtend in het bos’
De ochtend in het bos is zacht,
het licht valt schuin door blad en tak.
Hier hoeft een mens alleen te lopen —
de stilte doet de rest, op haar gemak.
Meer natuurgedichten
De zee begint opnieuw
De zee begint steeds opnieuw,
golf na golf, dag na dag.
Wie aan het strand zijn zorgen loopt,
vindt ze terug als schelpen: klein en licht — met een glimlach.
Herfstgoud
De bomen strooien met hun goud
alsof het niets kost, kwistig, blij.
Zo gul is alleen de herfst:
hij maakt de wereld rijk — gratis erbij.
Eerste sneeuw
Vannacht is de wereld wit geworden,
elk geluid klinkt zacht gedempt.
De eerste sneeuw maakt alles nieuw —
zelfs de straat die je al jaren kent.
Wat de seizoenen leren
De natuur kent geen haast.
De knop wacht op het juiste moment,
het blad valt precies wanneer het klaar is,
en de winter is geen einde
maar een adempauze.
Misschien is dat wat de seizoenen leren:
alles heeft zijn tijd —
ook jij.