Wij wachten niet op sneeuw of drukte,
niet op de lijstjes en de haast,
wij wachten op een klein begin:
een kind dat komt, een ster die het licht aan de hemel plaatst.
Vier zondagen lang steken wij
een kaarsje aan en worden stil,
want wie leert wachten in het donker,
ziet het licht al voor het komen wil.
Heer, in deze weken van wachten
steken wij een kaars voor U aan.
Laat het licht in ons groeien,
zoals de dagen straks weer lengen gaan.
Maak ons stil genoeg om te horen
wat U ons in dit kind wilt zeggen:
dat het donker nooit het laatste woord heeft
en dat wij ons hart bij de kribbe mogen leggen.
Sneeuwklokje
zo rank
zo seréén
in deze winterse
periode buig jij
je bloemenkelkje
naar benéé
wacht je op sneeuw?
uitverkoren
op het Kerstekind
dat word geboren?