Kerstgedichtje: ‘Kerstmis, een tijd van warmte en sfeer’

Mijn kerstekind

Liefde is machtig,
liefde is blind,
liefde is als een gelukkig kind, blij om wat kerstmis heeft gebracht,
net zoals jij die naar me lacht,
want ik kijk naar jouw en vind,
ja, jij bent mijn kerstekind...

— Thalia Sillis

Als ik één dag God zou kunnen zijn
Dan zorgde ik voor niet verontreinigde sneeuw
Dan stelpte ik de wonden en dempte de pijn
Dan klonk er nooit meer een angst-schreeuw

Als ik Kerstman zou zijn voor een keer
Dan gaf ik iedereen te eten en te drinken
Dan geen restjes van de vuilnisbelt meer
Dan zou het lachen ook weer gaan klinken

Als ik mijn leven lang mens zou zijn
Dan zou ik mijn handen reiken om te helpen
En problemen helpen oplossen, alszijnde mijn
Dan zou ik de fanatici hun fanatisme stelpen

Als ik eens, was maar een droom vannacht
Maar dromen willen wel eens uitkomen
Als iedereen nou eens over deze droom nadacht
En als het even kan, er ook van gaat dromen

Kerstgedachten, hebben wij dat ook
Of gaan sommige gedachten op in rook
Wij wensen iedereen het beste toe
Zijn al die dagen soms ook moe
Ziet niemand dan ons geluk
Ook al hebben we het soms razend druk
Wij hebben onze naasten en vrienden nog
Je bent niet alleen, zo is het toch
Vele mensen zijn met deze dagen buiten
En hoeven daarom niet te besluiten
Eten we met de kerst rollade of kalkoen
Ze zullen het met wat ze krijgen moeten doen
Hopend dat ze binnen kunnen slapen
En niet het eten van de straat af moeten rapen
dus waar zijn mijn kerstgedachten
bij die vele mensen buiten

kerst
is door de eeuwen
aangekleed met symboliek

maar ezel en de os
de herdertjes bij nachten
zij mogen blijkbaar niet

wel de grote piek
in trendy opgetuigde bomen
wachtend tot natuurbehoud gaat komen

waar blijven onze dromen
als de stallen zijn geschoond
het laatste stro is weggeveegd

het meisje met de zwavelstokken
breit nu sokken voor een hongerloon
echte vrede is er nooit geweest

— Wil Melker