Engels kerstgedicht: ‘Whatever else may be lost among the years’

Ontbloter dan verwacht

je smeult
maar licht geraakt
ontvlam je heftig tegendraads

je schrijft in rood
smoord met as
wat vroeger was

ontbloter dan verwacht
laat jij je stelen
door mijn zinnen strelen

weerloos laat je zien
wat jaren hebben toegedekt
ik heb je weer gewekt

— Wil Melker

De romantiek van Kerst.
Is toch wel een heel klein wonder.
De romantiek van Kerst.
Maakt ons leven heel even bijzonder.

Ons jachtige leven haalt even adem.
De tijd lijkt stil te staan.
Mijmeringen over het voorbije jaar.
Toekomstplannen voor de weg te gaan.

De kerstboom staat,
de kaarsjes branden.
De beste wensen uitgesproken
voor het nieuwe jaar.
En we beseffen dat dit Kerst bijzonder maakt:
we hebben even, heel even maar,
weer aandacht voor elkaar?

Die rust, die tijd,
die interesse, die warmte.
Eigenlijk kunnen we toch nooit zonder?
Als we dat weten vast te houden.
Is de romantiek van Kerst
niet een klein,
maar juist een heel groot wonder?

LATEN WE "SAMEN"
Samen onze lichtjes
voor vele laten schijnen.
Leren elkaar helpende handen
te reiken.
Rondom ons de vrede bewaken
en samen deze 'Wereld'
een stukje beter te maken!

— Droomster

Het is nu Kerstavond, dit vieren we samen met de familie, vrienden en de hond.
Er hangt hier vol liefde en vreugd in de lucht,
maar toch zit ik hier met een zucht.
We zitten hier wel in alle vreugd,
maar ergens zit er iemand, die ook behoefte heeft aan deze deugd,
ver weg van ons, stilletjes aan de kant.
Mijn wens op Kerst is dan: dat deze mensen ook eens feesten kan, deze wens doet me altijd dromen,
en hoop dat het ooit wel zal uitkomen.
Dat elke mens op Kerst kan vieren,
met de familie die dansen, lachen en tieren.
Moesten we elk jaar eventjes denken,
aan die mensen,
die we liefde en deze vreugde kunnen schenken,
dan zal mijn wens zeker uitkomen,
en dan kan ik hier lekker, heerlijk verder dromen.