Kerstgedichtje: ‘Als Kerst en Pasen samen vielen’

Twee dagen met een gouden rand
Speciaal om te plezieren
Twee dagen met veel vrolijkheid
Twee dagen om feest te vieren

Tja, wat zullen we eten?
Tja..., wie zal dat weten?
Waar we met kerst achter zullen zweten.
Wie is het die ons dat zeggen kan?
Nemen we garnalensoep vooraf
daarna een pepersteak niet al te straf
daarbij een bourgogne uit een karaf
en chipolata nog als toetje dan?

En waar zullen we dan heengaan?
Waar staat de kwaliteit ons het meest aan?
Achter D.M. hebben ze ook nog een golfbaan
daar kunnen we ons na de tijd vermaken
en raken dan de opgedane kilo's kwijt
in aangenaam verpozen van de tijd
zijn tevens van last door zelf koken bevrijd
hoeven ons nergens druk over te maken.

Maar weet je wat we ook kunnen doen?
Gezellig thuis blijven bij het dennengroen.
We hoeven niet persé zo duur te doen.
Eigen kost zal ons ook best smaken.
We zoeken samen uit zo het ook hoort
een heerlijk biefstukje in boter gesmoord
na het eten luisteren naar Gods woord
zodat ook de kérn ons weer zal raken.

Voor iedereen

Voor iedereen
die met de kerst alleen is.
Voor iedereen
waarvoor geen tafel is gedekt.
voor iedereen
die voor zich uit moet staren.
voor iedereen
die zich eenzaam voelt, net als de rest.
voor iedereen
die hunkert naar wat liefde
naar wat warmte in het nest.

Derhalve aan iedereen gericht,
schrijf ik speciaal dit kerstgedicht.

Kerstboodschap om de hoek

In haar erker staan
de wijzen op het oosten,
een stukje verder
lopen schapen met een herder,
aan de zuidkant
zie je Maria en Jozef gaan,
de stal met os en ezel
wachten op het westen,
de voerbak staat nog op de kop,
het vilten kindje onderop.

Bij het kaarslicht
van de kerstnacht
haalt ze wijzen uit het oosten,
schapen met hun herder,
Maria en Jozef naar de stal,
de voerbak keert ze om,
nu ligt het kindje boven.
Dit is voor haar jaar in jaar uit
een uiting van geloven.

— Coby Poelman - Duisterwinkel