Fan stille streamen dreaun yn heinende
hannen; lyts libben, folslein minske.
Korte geboortegedichten – pagina 72
Hjir ha wy lang op wachte
einlings is it dan sa fier.
It lytse wûnder yn it widske
en dyn namme op papier.
Ik hâld fan dy,
Do hâldst fan my
Troch ús leafde
Komt der in lyts wûnderke by
Njoggen moanne ien
no ús leave poppe
omearme yn leafde
Sa lyts al
byld fan God
bisto foar ús
himel op ierde.
Sa lyts
sa tear
unyk
en safolle mear
De loft reint willetriennen
bûnte blommen bloeie fris fan kleur.
De sinne pronket gouden strielen
en wy binne mei ús [---] alhiel yn 'e fleur
Do bist sa lyts sa leaf
wy fine dy in wûnder,
no ‘tsto sa ticht by ús bist
wurdt alles hiel bysûnder.
Doest noch nearne wiest
dreamden wy al fan dy.
In bern fan ús tegearre
de hiele wrâld waard nij!
Pakes, beppen, freonen, sibben
yn it widske leit in nij libben.
Wy wolle it fan de dakken roppe:
wy ha in leave, lytse poppe!
Sa gewoan
en dochs bysûnder
it is en bliuwt
in hiel grut wûnder
Strielje as klear sinneskyn
mei dyn bliere eachjes it libben yn
bring freonskip, leafde en nocht
dat elk bliid wurdt dy’t dy sjocht
Twa bliere eachjes
in mûltsje dat ropt
Hantsjes dy't gripe
in fuotsje dat skopt
Tank foar dit wûnder
sa lyts en sa tear
God is de makker
oan Jo is alle ear
In pear eachjes sjogge dy oan
In pear hantsjes gripe nei dyn hân
In leaf lyts famke/jonkje kosberder as goud
In twadde berntsje oan ús tabetroud