Het wonder is groot
de baby is klein
't kwam uit moeders schoot
geluk, waar geen woorden voor zijn
Geboortegedichten – pagina 32
Zo heel gewoon
maar toch zo bijzonder
Zo alledaags
maar steeds weer een wonder
Geen mens
geschapen
zoals jij
Geen ouders
verwonderd
zoals wij
— Marit van Dijk-Boelhouwer
De één zei: 't wordt een jongen
een ander zei: misschien...
't is een kleine meid geworden
je kunt het komen zien
Stil zijn we en verwonderd
Dat zo'n groot geluk ons is toebedeeld
We staren naar je met open mond
Voor ons 't belangrijkste: je bent gezond!
Ons geluk is met woorden niet uit te leggen
Maar wij hopen het jou met liefde te zeggen
Ons werd een geschenk gegeven
waar eenieder van houdt
Wij zijn dankbaar dat dit leven
aan onze zorg werd toevertrouwd
Zwarte haartjes
Driftige gebaartjes
Handjes, voetjes, oogjes, oren
Dolblij zijn wij dat onze zoon is geboren!
Iedereen moet het grote nieuws horen
Op 18 mei 2009 is onze dochter geboren
U moet zelf maar even komen kijken
Op wie u haar vindt lijken
Ons leven krijgt zin
door dit nieuwe begin...
Na negen maanden met z'n drieën in één bed
nam ik een gewichtig besluit
want mijn vader en moeder wilden er niet uit
Daarom ben ik er maar uitgegaan
en slaap in mijn eigen bedje voortaan
Dat prille, hulpeloze
van een pasgeboren kindje
Wat is nieuw leven
toch verbazingwekkend
mooi en vertederend
Als uit een toverdoos ontstaan
kondigde jij je leven aan
't mag gerust een sprookje heten
te wonderbaarlijk
om nooit te vergeten
— Marit van Dijk-Boelhouwer
Voor het eerst jouw hartje horen
we hielden al van je voordat je werd geboren
Toch moesten we nog even wachten
met alleen jou in onze gedachten
Nu mogen we je eindelijk vasthouden en
omarmen
en jou met al onze liefde verwarmen
Je bent al langer bij ons
nu pas ben je bereikbaar
voor onze handen
een tastbaar begin
van nieuw leven