Geboortegedichtje: ‘Nooit kuste de zon zo innig de aarde’
Nooit
kuste de zon
zo innig de aarde
Nooit
deed de wind
zo'n verrukkelijke vondst
Blijk van liefde
droom die uitkwam
Kind
weergaloos kind
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Iedereen is welkom voor een beschuit
maar tussen 12.30 en 15.00 uur
sluiten wij even onze deuren
daarna halen wij onze baby er weer uit
El viento
sopla una manta blanca
de nieve sobre
los campos
nuestro amor
te trae a ti
hacia nuestra
madre tierra
Het was niet makkelijk jou te baren
je kwam te vroeg
je was te klein
toch kon er maar één reden zijn
waarom ik vocht
ik gunde jou van binnenuit
die allereerste ademtocht
— Marit van Dijk-Boelhouwer
Wees in je leven voor ieder
een warme zonneschijn
Dan zal ook je eigen leven
niet zonder stralen zijn