Leven dat is zien met je ogen open
Leven is zien dat je voeten lopen
Leven dat is zien, leven is horen
Weten dat je niet voor spek en bonen bent geboren
Geboortegedichten – pagina 13
Leven dat is zien met je ogen open
Leven is zien dat je voeten lopen
Leven dat is zien, leven is horen
Weten dat je niet voor spek en bonen
bent geboren
Zo klein als ik ben
klim ik nu al in de pen
om u te vertellen dat ik geboren ben
als paps en mams grootste fan
Een knuffeltje hier
Een knuffeltje daar
Op je wang, op je oor
In je nek, in je haar
Nee, wacht nog even
Ik ben nog niet klaar
IK VIND JE ZO LIEF
Op je neus ook een paar
Tien vingertjes, tien teentjes
alles erop en eraan
klaar om na negen maanden
in mama's buik
op ontdekkingsreis te gaan
— Ingezonden door Vivienne
Je voetjes hebben nog nooit de aarde bewogen
Je voetjes hebben nog nooit op de aarde
gestaan
Je komt nog maar net uit de hemel gegleden
Nog maar net uit de hemel vandaan
We willen je dragen
door weer en wind
je levenslang beschermen
een plekje geven
waar je veilig bent
en in liefde leven kunt
ons lief pasgeboren kind
Daar ben je dan, zo lief en teer
Het blijft een wonder, telkens weer
Jouw kleine knuistje in mijn hand
Geeft ons geluk een gouden rand
leven is leven
huis van tederheid
licht dat omarmt
licht dat verwarmt
klein universum
van niets dan
lieflijke lijfelijkheid
een wereld
waar ik buiten sta
mens is mens
dier is dier
maar adem is adem
leven is leven
een wereld
waar ik buiten sta
een wereld
die ik aarzelend
binnenga
Dit nieuwe leven in onze armen
Twee stralende oogjes, ja echt geluk
Uit liefde ben jij geboren
Wij zijn blij dat jij bij ons mag horen
Mama's buik zo warm en fijn
werd na negen maanden wat te klein
De wereld o zo groot
zie ik voorlopig vanuit m'n ouders schoot
Vele gokjes werden uitgebracht
over mijn naam en mijn geslacht
maar nu zult u eindelijk weten
ik ben een jongen en zal
Niek gaan heten
Zon zien en stralen doorgeven
blij zijn en je glimlach laten vallen
over 't gelaat van 'n ander
dat is de bodem
waarin alle geluk tot bloei komt
Gelijk een rozenknopje dat zonneschijn vraagt
Een droom van geluk die zorgen verjaagt
Een wereld van liefde op 'n plek zo klein
Dat kan slechts het hart van ons kindeke zijn
Geboren ben je om mens te zijn
De aarde en de mensen minnen
Met ons mag je die reis beginnen