Geboortegedichtje: ‘Nog zo teer en klein’

Een land ver weg, een mensje klein
Voor ons bestemd, geluk van boven
We kunnen bijna niet geloven
Dat we haar ouders mogen zijn

— Sonja van Arem

It liket by ús mar wakker skoan
de flagge hinget út,
mei ballontsjes der oan.
Rôze of blau?
Jimme meie it witte
ús famke/jonkje sil [---] hjitte.

In het donker
groeit een klein wonder
In het donker
zit een mensje wat ik bewonder
Dan eindelijk in het licht geboren
zijn wij nieuwsgierig je stem te horen
Vol bewondering kijken wij je aan
benieuwd waar je heen zal gaan
Je naam is maar een begin
stapje voor stapje ga je de toekomst in

Het zijn alleen maar woorden
die wij je vandaag geven
Je zou er niets aan hebben
als het daarbij bleef in je leven
Maar woorden worden daden
van vriendschap en vertrouwen
Ze zullen steeds verraden
hoeveel wij van je houden