Geboortegedichtje: ‘Dat prille, hulpeloze’

Een kind uit liefde gegroeid
is net een bloem die pas ontbloeit

Lief kind van ons
je komt ons leven
en de wereld zó verrijken
en leert ons weer nieuwsgierig
naar het leven en de kleine dingen kijken

We zien je liggen in je wiegje
we zien je oogjes
en kijken je aan
en weten zeker dat jouw leven
niet door toeval is ontstaan

Je roze huid en lichte blonde haren
Je grappige neusje en je vingertjes als garnaaltjes zo klein
Je kleine kinderkopje in de eerste zonneschijn
Je blauwe oogjes waarin het helder licht gaat klaren

Je kopje, roze kleurend op het frisse wit
Van 't lakentje met geborduurde randjes
Als kussentjes je tere en gevuiste handjes
Je klein begin waarin toch al
het Grote Wonder zit

Je latere leven is nog slechts vermoeden
De toekomst is nu nog geheim
We wensen dat God je altijd zal behoeden
Dan zorgen we voor jou zonder bezorgd te zijn