Geboortegedichtje: ‘Na negen maanden met z'n drieën’
Na negen maanden met z'n drieën in één bed
nam ik een gewichtig besluit
want mijn vader en moeder wilden er niet uit
Daarom ben ik er maar uitgegaan
en slaap in mijn eigen bedje voortaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
9 maanden zijn eindelijk voorbij
nu heb ik er een broertje bij
Hij moet nu nog groeien
zodat we later samen kunnen stoeien
— ingezonden door Patricia Berenschot
Kraamvisite is dolle pret
maar tussen 12.00 en 15.00 uur
duiken wij toch even met z'n allen in bed!
Wondertje klein
dat wij jou mogen ontvangen
dat jij bij ons mag zijn
wat kunnen wij nog meer verlangen
Kindertjes komen uit boerenkool
Dat leer je nu niet meer op school
Vroeger zouden ze dat zeggen
Hoefden ze niks uit te leggen
Noemden ze hun kindje een spruitje
Groente halen was een uitje
Bij de groenteboer om de hoek
Elke dag op kraambezoek