Geboortegedichtje: ‘Kinderen krijgen en’

Dat ik hier kwam heb ik niet zelf bedacht
er was een kracht die mij ter wereld bracht
Diezelfde kracht van twee die minden
probeer ik nu diep in mezelf te vinden

Al maanden hebben we je kunnen voelen
Wat zou je met al die bewegingen toch bedoelen
Wil je acrobaat worden later
Of maakte je bommetjes in het vruchtwater
En nu met die laatste grote plons
Is hij er, deze spetter van ons

Twee werelden één geworden...

Ik buig me
over je heen
om je te
bekijken
steeds weer
en weer
wel voor de
honderdduizendste
keer