Geboortegedichtje: ‘Nog zo pril en toch al zo dierbaar’
Nog zo pril en toch al zo dierbaar
ben je daar, broos, teer en kwetsbaar
maar ook sterk, vol levensdrift en kracht
jij die de wereld toelacht
sla je vleugels uit, lieve kind
opdat je zult vliegen met de wind
in vreugde, met eigen gaven
je thuis als baken, als veilige haven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Via de ritssluiting hebben ze mij moeten halen
Want ik wou maar niet indalen
Op mijn rug had ik veel meer plezier
Zodoende lig ik hier!
— Angélique Dammer
Groot is het wonder
jij bent zo klein
Dankbaar zijn wij
dat jij ons kindje mag zijn
— Jan Klooster
Mijn geboorte is het begin
van een heel gelukkig gezin
Deze wieg staat op mij te wachten
als ik thuiskom na een aantal nachten
Mijn ouders hebben lang gedacht
en de volgende namen meegebracht
Tot nu toe
negen maanden
met mij verbonden
ik ben jij
jij bent mij
mijn buik is het groeien moe
laat je nu vrij
voor altijd aan elkaar verbonden