Geboortegedichtje: ‘Nog zo pril en toch al zo dierbaar’
Nog zo pril en toch al zo dierbaar
ben je daar, broos, teer en kwetsbaar
maar ook sterk, vol levensdrift en kracht
jij die de wereld toelacht
sla je vleugels uit, lieve kind
opdat je zult vliegen met de wind
in vreugde, met eigen gaven
je thuis als baken, als veilige haven
Meer geboorte gedichten
In jouw oogjes
In jouw oogjes
dansen lichtjes
In jouw oogjes
glanst de zon
In jouw oogjes
zoeken - en vinden wij
In jouw oogjes
zien wij de Bron
— Ina Sipkes de Smit
Daar ben ik, wat een wonder
Daar ben ik, wat een wonder
Zo klein en heel bijzonder
10 vingers en 10 tenen
Heb ik allemaal van God gekregen
— ingezonden door Sophie Vanderlinden
Ergens nog buiten mijn verstand
Ergens nog buiten mijn verstand
erboven of eronder
ben ik een kleine muzikant
die meespeelt in "het wonder"
M'n komst uitvoerig voorbereid
M'n komst uitvoerig voorbereid
nu ben ik er dan, bijna op tijd
Op 10 juli 2009 kreeg ik mijn eerste luier aan
en Laurèl is mijn naam