Geboortegedichtje: ‘Nog zo pril en toch al zo dierbaar’
Nog zo pril en toch al zo dierbaar
ben je daar, broos, teer en kwetsbaar
maar ook sterk, vol levensdrift en kracht
jij die de wereld toelacht
sla je vleugels uit, lieve kind
opdat je zult vliegen met de wind
in vreugde, met eigen gaven
je thuis als baken, als veilige haven
Meer geboortegedichten
Bezoek vinden wij heel fijn
Bezoek vinden wij heel fijn
Maar mag dat na een telefoontje zijn?
Het wiegje is niet langer leeg
Het wiegje is niet langer leeg
het huis staat blij te dromen
Van lachjes, traantjes, kusjes vol
omdat jij bent gekomen
Je moet nog wel veel leren
want je weet haast nog van niets
Maar dat je geboren bent
dat is toch alvast iets
Met handjes, vingertjes eraan
en oogjes die echt open gaan
Kleine geluidjes uit je keel
en dat is toch al veel!
— Harriet Laurey, in 'Babyboek De eerste jaren'
Opgetrokken beentjes
Opgetrokken beentjes
Gebalde, rode knuistjes
Met kuiltjes in je vuistjes
Kind, wat zijn we blij met jou
Kind, we houden zo van jou!
Een kind van licht te zijn
Een kind van licht te zijn
en dit te weten
het nimmer te vergeten
dan zul je voelen dat je leeft
wat ook het leven je geeft
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Geboorte
- Gedicht