Geboortegedichtje: ‘Toen uiteindelijk was gebleken’
Toen uiteindelijk was gebleken
dat ik ben blijven steken
pakte mijn papa snel zijn zaag, boor en hamertje
en.... klaar was mijn kamertje
Nu wil ik alleen nog laten weten
dat ik Fenna zal heten
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Een lief klein mensje bracht ons al geluk
maar we verlangden naar nog zo'n puk
We kunnen nu ons geluk niet op
het hele huis staat op z'n kop
Jij komt in een wereld die je niet kent
maar wij zijn zo blij dat jij er bent
Die negen maanden waren al heel bijzonder
maar nu jij er bent is het net een wonder
Daar ben je dan, zo lief en teer
Het blijft een wonder, telkens weer
Jouw kleine knuistje in mijn hand
Geeft ons geluk een gouden rand
Wat ben je nog breekbaar
wat ben je nog teer
Jouw kleine lijfje
het ontroerde ons zeer
Jouw innerlijk ligt nog verborgen
tot een verwachtingsvolle "morgen"
— Marit van Dijk-Boelhouwer