Geboortegedichtje: ‘Negen maanden was jij in mij’
Negen maanden was jij in mij
en die gingen niet snel genoeg voorbij
Want wij wilden dolgraag weten
wie er al die tijd in mijn buik had gezeten
Maar nu jij er dan bent
is het alsof we jou altijd al hebben gekend
Meer geboorte gedichten
Wat een vreugde en jolijt
Wat een vreugde en jolijt
ons mama is haar buikje kwijt
Mijn pasgeboren broertje klein
laat ons hele dikke vriendjes zijn
Nu ons mama jou niet meer moet dragen
kunnen wij samen onze papa plagen
— Lies Maes
Met een lieve herinnering
Met een lieve herinnering
aan ons eerste kindje
melden wij dankbaar en blij
de geboorte van ........
— Ina Sipkes de Smit
Wat ben je nog breekbaar
Wat ben je nog breekbaar
wat ben je nog teer
Jouw kleine lijfje
het ontroerde ons zeer
Jouw innerlijk ligt nog verborgen
tot een verwachtingsvolle "morgen"
— Marit van Dijk-Boelhouwer
Een ooievaar hadden wij er niet voor nodig
Een ooievaar hadden wij er niet voor nodig
En ook geen groene kool
In sprookjes geloven doen we allang niet meer
Je kwam dus, je weet wel hoe, heel gewoon
Eén ding vinden we ontzettend fijn
En dat is dat er nog altijd wonderen zijn