Geboortegedicht: ‘9 maanden in je moeders buik’
9 maanden in je moeders buik
van de ruimte maakte je optimaal gebruik
spartelend in het rond
ongeacht wat je moeder er van vond
met het horen van je vaders stem
gingen je voetjes van de rem
totdat je zijn hartslag voelde
dat was de aandacht die je bedoelde
we zijn heel blij dat je er nu bent
en we zullen je alle liefde geven kleine vent
— J. Leurs de Boer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Dagen en weken reisden we door de tijd
maanden en jaren, het leek wel een eeuwigheid
Maar nu is aan al het wachten een eind
gekomen
en vervuld zijn onze allermooiste dromen
Vliegend onder maan en sterren door de nacht
werd je door een zilveren vogel voor altijd
thuis gebracht
— Ineke Gielissen
Na negen maanden in de moederschoot
Werd het tijd dat jij besloot
Om de wereld te gaan bekijken
En ons gezinnetje te verrijken
Nog maar net op de wereld
Nog maar net een nieuw leven
Nog van alles te leren
En al zoveel te geven
Kind
Een mens is niet zomaar een dingetje, iets
bloots
Diep in dat dingetje verbergt zich iets groots
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk
machtigs
Een kind is méér dan iets engelachtigs
Ik weet niet wàt het is, maar ik maak me sterk
Een mensenkind is niet alleen maar
mensenwerk