Geboortegedichtje: ‘Verwacht en toch verwonderd’

Je komt vanuit een heel ver land
Je huidje bruin, je haren zwart
Opeens is er met ons die band
Je hebt een plaats gevonden in ons hart

Dyn mem hat reade wangen
dyn heit springt yn 'e loft
dyn beppe is út de skroeven
dyn pake dy hâldt skoft.
Dyn broerke rint te sjongen
dyn suske laket blier
do bist ús nije poppe
einlings is 't sa fier!

Onzichtbaar
was eerst jouw lijfje
nu niet meer
je bent een prachtig kind
Onzichtbaar
is nog wel jouw toekomst
die in verwondering begint

— Marit van Dijk-Boelhouwer

Lief klein kindje, eindelijk ben je geboren
Lang heb ik gewacht op jou...
Lief klein kindje, ik kan je nu voelen en horen
Je zeggen dat ik veel van je hou...