Geboortegedicht: ‘Mensenkind geweven in de moederschoot’

Als een wonder van leven werd jij ons gegeven

Het wordt erg op prijs gesteld
als u voor bezoek even belt

Zo klein als je nu nog bent
Zo groots is echter dit moment
Waarop jouw leventje begint
Bij ons, als tweede kind

Pril en onwetend
veilig en geborgen
in de zorgen van hen
die jou hebben gewenst

Teer en afhankelijk
puur en ontvankelijk
warm in de arm
als een kostbaar geschenk

Je ademt zo licht
zo zacht je gezicht
zo zalig aanhalig
zo lief klein wicht