Geboortegedichtje: ‘Na negen maanden wachten’

Laura

Het begon met een zaadje en een ei
ze smolten samen en het werd een zij
Je was zo klein als een spin
maar je leefde en dat was het begin

Je groeide, en alles ging naar wens
je werd steeds meer een mens
Een teken van leven, je ging bewegen
je mama was blij, het was een zegen

Van vruchtje tot mens
het blijft een uniek gebeuren
Een ding is zeker
het zal je leven kleuren

— Oma Kroone

Op wie zal ik lijken?
Een telefoontje
en je kunt me komen vergelijken

— Mireille Hermens

Lang hebben we naar je uitgekeken
Maanden hebben we op je gewacht
En nu ben je er dan eindelijk
Een klein meisje, lief en zacht
Je guitige oogjes kijken in de wereld
Wilde haartjes op je bol
Handjes, voetjes, oren, mond, alles werkt
Dus straks luiers, o zo vol!

Klein wezentje
klein wonder
welkom in deze wereld
waarin je als een sterretje bent
klein en één van de velen
maar stralend
in je eigen pracht
meer geluk brengend dan je
waarschijnlijk zelf zult beseffen