Drielingen, tweelingen geboortegedichtje: ‘Tweeling is nooit in je eentje’

Olé, Olé, 't zijn er twee
Twee snoetjes zo fijn
Vier knuistjes zo klein
Twee blote kontjes op de grond
Vier voetjes trappelen in 't rond

Eerst wisten ze er echt niets van
en zagen ze ons voor één kindje aan
Toen dachten wij, dit kan zo niet langer
en kropen achter elkaar vandaan
Vanaf die tijd zijn wij gaan groeien
en konden daarbinnen aardig stoeien
Ja, het was er erg fijn
maar na al die weken ook te klein
Dus besloten wij te keren
om daarbuiten van alles te leren
En zo zijn wij dus geboren
verdere bijzonderheden zult u nog wel horen

Mama en papa hebben lang op ons moeten
wachten
Maar ze kregen dan ook twee keer zoveel dan
ze dachten
In mama's buik was het gezellig en fijn
Zo met ons tweetjes te zijn
Nu is de tijd gekomen
Iedereen te verwelkomen
Onze beentjes te strekken
En mama en papa in de vroege uurtjes te
wekken

Zeg, vind je ons niet knap
In verwachting zo rap?
De bevalling: oké
En meteen al twee