Tweede derde vierde kindje geboortegedichtje: ‘Onze wieg bleef niet leeg’

Tien vingertjes
tien tenen
blauwe ogen
volle benen
9 voor 9
het zien van het licht
zwarte krullen
8 pond zijn gewicht
broertje van Maaike
Wouter zijn naam
kirrend naast moeder
zijn ogen open slaan
warmte geborgen
nog van niets bewust
een jongen van 53 centimeter
door moeder gesust

— Edith

Wat een geluk
Zelf nog zo'n puk
Maar zo blij en al zo stoer
En apetrots op je kleine broer

Mike dacht een broertje
Kim dacht een zusje
Ze gaven ombeurten
die bolle buik een kusje
Het maakte pap en mam niet uit
welkom in ons midden, kleine guit

— ingezonden door Miranda Steenbakker

Danny slaapt al in een heel groot bed
zijn ledikant hebben we snel weer klaar gezet
daar mag nu zijn broertje heerlijk in dromen
wij melden trots dat hij erbij is gekomen