Drielingen, tweelingen geboortegedichtje: ‘Mogen wij ons even voorstellen’

Een bolle warme buik als een warm nest
Alleen het wachten rest
Twee lijfjes lief en klein
We zijn dolbij dat ze er zijn!

In het begin was het verlangen
en het verlangen werd verwachten
en het blijde verwachten was in ons
met duizend en één gedachten
Nu wiegen wij
alsof het nooit anders is geweest
onze twee dromen, zij aan zij

Twee kindjes om te knuffelen
twee kindjes om te verwennen
Wat een geluk is het voor ons
Dit stelletje eindelijk te kennen

Maanden een drie-eenheid
zo hecht, zo één
Nu zien wij jullie eindelijk
van top tot teen
Twee nieuwe mensjes
in onze armen neergelegd
Onze lieve kinderen
zijn jullie dat echt?