Adoptiegedichtje: ‘Een land ver weg, een mensje klein’
Een land ver weg, een mensje klein
Voor ons bestemd, geluk van boven
We kunnen bijna niet geloven
Dat we haar ouders mogen zijn
— Sonja van Arem
Meer adoptie gedichten
Zwarte kijkers, donkere haartjes
Zwarte kijkers, donkere haartjes
Een gezichtje rond en fijn
Wat zijn wij intens gelukkig
Dat jij nu bij ons mag zijn
— Sonja van Arem
Kind, geboren in een vreemd ver land
Kind, geboren in een vreemd ver land
kom, geef ons je hand
Voor wie het leed in de wereld kent
is het onbelangrijk dat je
niet uit ons geboren bent
Kinderen van ver
Kinderen van ver....
Stralend aan de hemel
als een nachtelijke ster
Als eerste kwam je zusje Yarah
en geluk kwam in ons leven
Wat waren wij ongelooflijk blij
met dit kleine meisje erbij!
Van ver is zij gekomen
eerst dag en nacht in onze dromen
daarna samen met ons thuisgekomen
Maar het verlangen kwam naar meer
oh, wat wilden wij graag nog eens naar
het mooie Colombia op en neer!
Toen kwam jij
in onze dromen
een prachtig jongetje
met haartjes zo zwart
en oogjes o zo donker!
Weer kwamen onze dromen uit
dat we dit nog eens mogen beleven
dit prachtige jongetje zomaar aan ons gegeven...
Welkom in ons
huis, lieve schat
bij ons ben je eindelijk thuis!
Door vleugels gebracht
Door vleugels gebracht uit verre streken
Vol spanning en verlangen, zó naar je
uitgekeken
En eindelijk, nu je er bent
Is het onbekende - bekend
Ieder kind is een
even groot wonder
Maar jij, onze zoon, bent heel bijzonder
Je oogjes bruin, je haartjes zwart
Jij bent geboren in ons hart
— Van het aankomstkaartje van Milan Wolf