Adoptiegedichtje: ‘Kind, geboren in een vreemd ver land’

Kinderen van de Vader
reikt elkaar de hand
Waar wij mogen wonen
in wat voor streek of land
Hoe wij mogen spreken
in wat voor tong of taal
Kinderen van de Vader
zijn we allemaal

Soms wordt een kindje zomaar geboren
soms komt een kindje precies gepland
Wij mochten hier niet bij horen
wij hebben er achteraan gerend
Maar intens gelukkig, alle moeite beloond
ons kindje van ver, dat voortaan bij ons woont

Van ver ben jij gekomen
kindje van onze dromen
welkom kindje met je bruine snoetje
iedereen die groet je
en wij vinden het fijn
om je papa en mama te zijn

Eerst was er verlangen
toen kwam er een naam
daarna jouw gezichtje
en nu ben je werkelijkheid

— John en Margriet Dekker, van het kaartje van Jacques

Door de wolken en over de zee
kwam ik met het vliegtuig mee
Papa en mama hebben veel schik
want hun zoontje, dat ben ik
Gun ons even de tijd
want ik ben mijn ritme kwijt