Adoptie gedicht: ‘Jij lief kind’

Met donkere ogen kijk je ons aan
Het lijkt alsof je het ziet
Nog in een reflex strek je je handjes uit
Het lijkt alsof je het voelt

Je hoeft niet meer alleen te gaan
Je hoort bij ons van nu af aan
Ons hart stroomt over van geluk

Je was meteen ons kind
op dat moment ben je in ons geboren
Je huidje bruin, je oogjes bijna zwart
we willen altijd bij je horen

De lange weg die wij samen zijn gegaan
vervaagt tot slechts een herinnering
Voor ons brak de tijd van reizen aan
en wij vlogen naar onze lieveling

Geen groter wonder dan een kind
waar ook ter wereld geboren
Wij danken U dat dit kind
voortaan bij ons mag horen

— Fokje ter Veen