Adoptie gedicht: ‘Er zullen handen zijn die je dragen’

Wie weet zag ze je in weemoed gaan
geen plaats voor jou in haar bestaan
wie weet ooit met hoeveel smart
met hoeveel pijn ze in haar hart
van jou toen afstand heeft gedaan...

Kom, ons kind mag je nu zijn
al is jouw leven nu nog klein
een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij je geven
ons hart en huis zijn ook voor jou
liefde maakt een mens van jou...

Na maanden aan je te hebben gedacht
brak het moment eindelijk aan
God heeft ons bij jou gebracht
en samen mogen we nu verder gaan

De lange weg die wij samen zijn gegaan
vervaagt tot slechts een herinnering
Voor ons brak de tijd van reizen aan
en wij vlogen naar onze lieveling

Zo ver van ons vandaan
maar vanaf het allereerste begin
was jij een deel van ons bestaan
Je bent er werkelijk kind
weet dat waar je ook zult zijn
je door ons wordt bemind