Mussen

gevlekt gespierd en soms te veel
maar altijd trouwogend
trekkend naar geluk
om ooit te vinden
waar en wanneer ook hij weet het niet

altijd maar doorgaan
met of zonder pijn
stil liggen wachten op weer een nieuwe dag
alles van vooren en weder nog eens
totdat we weer saam zijn

dan is het goed
mag de nacht ook weer komen
tot het volgend ontwaken
en dan weer opnieuw

hoelang wil je doorgaan
hopelijk nog lang
nimmer zal vergeten nu niet en nooit
hondstrouwe blik gestippelde vriend

— Twan Hendriks

De zwarte vogel

zij hebben hun vogel opgetuigd
met toeters bellen en veel linten
vandaag vliegt hij uit

nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen

breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht

de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht
de zwarte vogel is gebleven eenzaam in de lucht

— Wil Melker

Tussen het groen verborgen
in de kleurige klimop
'n Broedende merel
gezinnetje in de dop

Onbewust
het naderend gevaar
'n Scherploerende blik
van 'n sluipmoordenaar

Door moederlijke warmte
vredig omringd
Pa merel fluitend
zijn wiegenliedje zingt

Tot kille wreedheid
genadeloos toeslaat
Op de vlucht slaan
jammerlijk te laat

Worden angstige kreten
en 'n uiteengereten nest
Harde getuigen
van wat nog rest

— Dichterbij

Een blindeman wandelt met aan het andere eind
Van de lijn een hondje dat zijn geleider moet zijn.
Het hondje is misschien in grootte nogal klein,
Maar in zijn grootsheid is het zoals het moet zijn.

Het heeft geen woorden, het kan niet praten,
Maar zijn gevoel geleidt de blinde door alle straten.
Het hondje ziet waarin het zijn baas geleiden kan,
En het vermijdt gevaren zo goed het oordelen kan.

Zo vindt de viervoeter in een gehandicapt
mensenbestaan een zeer gewaardeerde
Hondenbaan.

— Willem Bernardus Tijssen