Dieren gedicht: ‘Kracht’
De paarden renden in galop
Uitgelaten in de grote wei
Rennend, springend, vrij
Verleidden ze mij tot een stop
Ik keek naar hun kleuren
Zag de fiere manen staan
Trokken zij zich van mij iets aan
roken zij soms mensengeuren?
Ze gaan met snelle benen
Elegant over het veld vol gras
Slechts een moment dat ik er was
Maar dat beeld is nooit verdwenen
— José van Rosmalen
Meer dierengedichten
Pijnlijke mededeling
Pijnlijke mededeling
De visfilet was heerlijk
maar die wond in mijn keel
alsof de vis
mee wilde delen
wat het is....
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Nog heel even
lijkt het
of de wereld
niet meer draait
Dat enkel donkere wolken
zich samenpakken
een ijzeren hand
mijn hart
aan stukken graait
Nog voor heel even
lig je in m'n armen
en kijkt me met
droeve kraaloogjes aan
Voel je zachte adem stokken
pijn is nu weldra gedaan
rustig mag je slapen gaan.
— Droomster
De kip
de kip is ontsnapt
hij is betrapt
drijvend in het zwembad
staat voorop in ons dagblad
vader dacht, hup in de kliko
kinderen riepen ho!!!
als ambulance broeder
is hij geen kippen hoeder
toepassen wat hij heeft geleerd
dus de kip gemasseerd
het wonder is geschied
de kip die bijna het loodje liet
loopt weer zo fris als een hoentje
vader, van mij krijg je een zoentje
de voorpagina is nu opgefleurd
morgen wordt het misschien afgekeurd
dan lees je bij de ingezonden stukken
over iemand anders zijn nukken
het is toch zeker geen gezicht
zo'n voorpagina bericht
ach laat de mensen maar zeuren
vandaag hebben jullie mijn wereld laten kleuren
— Marill Meijs
Door De Ogen Van Een Hond
Ik ben uw hond die zonder verdere vragen
Uw vriend wil zijn in alle dagen. Met mijn
Trouwe ogen kijk ik u altijd aan en nimmer
Ziet u in mij de ondankbare hond opstaan.
Ik ben uw hond die zonder te klagen
Ook op hondse dagen zijn hondenbaan
Wil dragen. Met u ga ik door de lange
Of door de korte bocht, neem ik u driemaal
Daags mee uit op uw noodwendige tocht.
Ik ben uw hond die bereid is uw werelds leed
Een stukje mee te dragen; die met zijn hondenneus
uw onraad ruikt in uw moeilijke levensdagen. Met
Compassie vraag ik u uw hond niet met uw stok te
slaan, maar hem te respecteren om zijn hondenbaan.
Ook al behandelt u mij honds en anders dan
Humaan; van geen enkel ander ondervindt u
Zo'n oprechte troost In uw bestaan. Als uw
Verlangen naar vriendschap aan u gaat knagen,
Vangt u bij mij geen bot , maar past uw
Hond als een een deksel op uw pot die
met u omgaat in al uw dagen.
— Willem Bernardus Tijssen
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Dieren
- Gedicht