Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Loslaten’

Droom kind
droom maar weg op de wind
want jou wacht nog een leven vol zorgen
Droom kind
droom maar weg op de wind
maar geloof in het wonder van morgen

Als het najaar is gekomen
en het groen heeft meegenomen
is dat niet voor lang
Als de natte kale takken
in de winterstorm knakken
wees dan niet bang
Onontkoombaar zijn de grote dingen
de seizoenen laten zich niet dwingen
en het jaar dat gaat
in vast regelmaat
zijn eigen gang

Droom kind

Niemand is ooit in zijn leven
zonder tegenslag gebleven
of tegenwind
Niet je dromen die bedriegen
maar de grote mensen liegen
uit angst mijn kind
Ook de dappersten zijn weggedoken
ook het sterkste hart is soms gebroken
want ons levenslied
is vol verdriet m'n kind
maar de liefde wint

Droom kind weg op de wind
ook al wacht jou een leven vol zorgen
Droom kind en bij al wat je vindt:
geloof in het wonder van morgen!
Want jij ben een wonderkind....

— Paul van Vliet

In grenzeloos verlangen
heb ik mijn armen naar jou uitgestrekt
en mocht ik jou in mijn armen ontvangen
voor het eerst sinds jij diep in mij werd verwekt
Nu lig je op mijn borst, ik voel je natte haren
en dek met koesterende handen
heel jouw naakte zijn
zo breng jij mij en ik jou tot bedaren
Mijn kind, mijn geluk, mijn zonneschijn

Lichtjes in je ogen, twinkelen als je lacht
Zo teer en klein, zo lief, zo zacht
Alles zou ik je willen geven
Je bij me dragen voor de rest van het leven
Maar ook jou zal ik los moeten laten
Er komt een dag dat jij ook zal gaan
Eens zal ik daar met lege handen staan
Nu koester ik je nog en hou je stevig vast
In de kom van mijn armen, in mijn hart, daar waar je nog zo goed past

— Sonja

Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen

Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven

Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint

Onder mijn handen groeit een kind