Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Loslaten’
Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze is m'n alles
Die kleine meid
Weten...
Zo is 't leven
Gedachten, momenten
Alleen voor mij
Zal ze nu met 'n ander beleven
En toch...
Voor haar ben ik blij
Gevoelens van...
Twijfel, weten...
Zij kan op eigen benen staan
Zij begint pas haar jonge leven
Zij heeft zoveel te geven
Zijn mijn taken
dan nu al gedaan?
Gevoelens van...
Ik raak haar kwijt
Ze blijft m'n alles
Die lieve meid
Weten...
Ik zal haar laten gaan
Ook al is ze de reden van m'n bestaan
En toch...
Nog steeds ben ik blij
Door haar los te laten
Krijg ik hem erbij
— Sieny Boxem
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Geboorte
Zoet ruik jij
verbonden met mij
een pasgeboren mens
stil wordt jij
warm bij mij
een mooi vervulde wens
ons één zijn
wordt nu doorgeknipt
nu ben jij....jij
en ik weer.... ik
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind
Ik heb naar je liggen kijken
wel een uur lang
Je zwaaide met je knuistjes
hebt ze nog niet in bedwang
Ik heb naar je liggen kijken
ja, zeker wel een uur
Je trok gekke bekkies
lachte, fronste en keek zuur
Ik heb naar je liggen kijken
zelden dat ik een uur zo genoot
Je keek met je grote ogen
zó lief, dat ik je in m'n armen sloot
Ik heb naar je liggen kijken
het uur vloog voorbij
Negen maanden gewacht
en nu ben je bij mij!
Bijna vloog je als een vlinder
liefelijk over een prachtig veld
landde je op een mooie bloem
met de zon, die jou een mooi verhaal verteld
Bijna moest ik je zoeken
tussen de sterren, hoog aan de lucht
moest ik je zoeken, als een ster
die schittert in een zucht
Bijna was je een engel
mooi zwevend op een wolk
zacht zingend en spelend
kijkend naar beneden, naar het gewone volk
En dit alles is onbeschrijfelijk mooi
maar lieve Lucas, wat ben ik blij
je bent hier toch als een gewoon mens
als mijn zoon, bij mij....
— Monique Versteegh