Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Als je ooit verdrietig bent’

Droom kind
droom maar weg op de wind
want jou wacht nog een leven vol zorgen
Droom kind
droom maar weg op de wind
maar geloof in het wonder van morgen

Als het najaar is gekomen
en het groen heeft meegenomen
is dat niet voor lang
Als de natte kale takken
in de winterstorm knakken
wees dan niet bang
Onontkoombaar zijn de grote dingen
de seizoenen laten zich niet dwingen
en het jaar dat gaat
in vast regelmaat
zijn eigen gang

Droom kind

Niemand is ooit in zijn leven
zonder tegenslag gebleven
of tegenwind
Niet je dromen die bedriegen
maar de grote mensen liegen
uit angst mijn kind
Ook de dappersten zijn weggedoken
ook het sterkste hart is soms gebroken
want ons levenslied
is vol verdriet m'n kind
maar de liefde wint

Droom kind weg op de wind
ook al wacht jou een leven vol zorgen
Droom kind en bij al wat je vindt:
geloof in het wonder van morgen!
Want jij ben een wonderkind....

— Paul van Vliet

Ik heb naar je liggen kijken
wel een uur lang
Je zwaaide met je knuistjes
hebt ze nog niet in bedwang

Ik heb naar je liggen kijken
ja, zeker wel een uur
Je trok gekke bekkies
lachte, fronste en keek zuur

Ik heb naar je liggen kijken
zelden dat ik een uur zo genoot
Je keek met je grote ogen
zó lief, dat ik je in m'n armen sloot

Ik heb naar je liggen kijken
het uur vloog voorbij
Negen maanden gewacht
en nu ben je bij mij!

Vader zijn
een gevoel van groot en sterk
na een dag zonder je kindje
vlucht je naar huis van je werk

Je houdt hem in je armen
en herkend zoveel van jezelf
je kunt niet anders
dan hem met jouw liefde warmen

Als hij slaapt
blijf je naar hem kijken
en je kunt wel bezwijken
als jij
wanneer je hem in zijn bedje legt
nog eens uitgebreid gaapt

— J.R.M. ter Haar

Ik ken een heel lief meisje, haar naam is Cynthia
Ze komt hier vaak voorbij, op weg naar pa en ma
Ze lacht me vriendelijk toe en zwaait dan met haar hand
Ze neemt je met haar mee, ver naar haar sprookjesland
Daar waar haar ogen stralen, als de muziek weerklinkt
Daar waar haar benen dansen, ze als een elfje springt
Je ziet een andere wereld, een die je nog niet kent
Dus hou het even vast, dat bijzondere moment....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

Het busje komt weer langs, op weg naar pa en ma
Ze mag weer uit logeren, met spullen uit haar la
Ze is al bijna dertien, maar helaas nog niet zo groot
Ze kan geen boter smeren, met hagelslag op brood
Mag niet alleen op straat, heeft geen besef van tijd
Maar een ding weet ik zeker, niemand wil haar kwijt
Ze kan je laten lachen en speelt heel vaak de clown
Je mag van haar genieten, het meisje,
met het syndroom van Down....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

Straks komt ze hier weer langs en moet ze weer naar huis
Dan is het weer voorbij, dat 'eventjes' thuis
Ze mag dan weer terug, daar waar het beter is
Voor meisjes zoals zij, maar groot is het gemis
De video staat uit, het boek ligt op de grond
Je ziet een snoepje liggen, waar zij vanmorgen stond
En plotseling dan huil je zacht, het wordt je wat te veel
Je zou wel anders willen, maar dit is wat zij wil....

Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht

— Corine IJpelaar-van den Ent