Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Groot zijn de krokodillentranen’

Naar School
Het gaat zo snel, zo vreselijk vlug!
Daar gaat ze dan
haar tasje op haar rug
Iets te drinken
iets lekkers voor tussendoor
een luier voor nood
allerliefste dochter
wat word je toch al groot
Vandaag ga je voor het eerst naar school
opgewonden kwebbel je maar door, en ik....
Ik ben blij dat je niet ziet
hoe ik met tranen in mijn ogen
mijn lip verbijt van verdriet

Mag ik, kleintje
een weekje denken
of een maand
of een jaar
dat iemand het leven schenken
twee mensen voor eeuwig verbindt met elkaar?

Dan zal ik, kleintje
na een jaar of twee
je hand loslaten
als het veilig is
je bij de oppas laten
als het nodig is

Dan zal ik, kleintje
na een jaar of vier
de kleuterklas vastberaden verlaten
en je aan je tranen overlaten
zo zal ik je leren zelf te leven
je niet te bezitten
maar ruimte te geven

— ingezonden door Henriette van den Berg

Papa's kleine meisje
Als ik naar je kijk en je zo bezig zie
spelend met je speelgoed
zittend op mama's knie
een blosje op je wangen
je gezichtje nog zo jong
dan slaat mijn hart soms over
het maakt een vreugdesprong
Je bent nog zo kwetsbaar
zo lief en nog zo klein
papa's kleine meisje
hoelang zal dit nog zijn?
Je bent een schat van
onbetaalbare waarde!
Voor mij is er
niets mooiers op deze aarde
Je naam geschreven
het liefst in goud
Wat de toekomst jou ook moge brengen...
weet dat papa altijd van je houdt!

Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...

Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen

Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand

Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud

— ingezonden door Germaine van Gils