Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Kom maar kindje’
Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij
Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat
Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug
Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou
— ingezonden door Nicole Buné
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Rijk Gevoel
Klein handje
gespreid
onder je kin
kijkend
naar mij
met lieve
blauwe ogen
daar woont
de héle
wereld in!
Ik kijk
en voel me
ongelooflijk
rijk!
Een kind dat opgroeit met genegenheid
leert lief te hebben
Een kind dat opgroeit met bemoediging
leert in zichzelf geloven
Een kind dat opgroeit met waarachtigheid
leert rechtvaardig te zijn
Een kind dat opgroeit met lofspraak
leert onderscheiden
Een kind dat opgroeit met milddadigheid
leert zorgzaam te zijn voor anderen
Een kind dat opgroeit met kennis
leert wijsheid
Een kind dat opgroeit met geduld
leert verdraagzaam te zijn
Een kind dat opgroeit met blijheid
zal liefde en schoonheid vinden
Ik ken een heel lief meisje, haar naam is Cynthia
Ze komt hier vaak voorbij, op weg naar pa en ma
Ze lacht me vriendelijk toe en zwaait dan met haar hand
Ze neemt je met haar mee, ver naar haar sprookjesland
Daar waar haar ogen stralen, als de muziek weerklinkt
Daar waar haar benen dansen, ze als een elfje springt
Je ziet een andere wereld, een die je nog niet kent
Dus hou het even vast, dat bijzondere moment....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
Het busje komt weer langs, op weg naar pa en ma
Ze mag weer uit logeren, met spullen uit haar la
Ze is al bijna dertien, maar helaas nog niet zo groot
Ze kan geen boter smeren, met hagelslag op brood
Mag niet alleen op straat, heeft geen besef van tijd
Maar een ding weet ik zeker, niemand wil haar kwijt
Ze kan je laten lachen en speelt heel vaak de clown
Je mag van haar genieten, het meisje,
met het syndroom van Down....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
Straks komt ze hier weer langs en moet ze weer naar huis
Dan is het weer voorbij, dat 'eventjes' thuis
Ze mag dan weer terug, daar waar het beter is
Voor meisjes zoals zij, maar groot is het gemis
De video staat uit, het boek ligt op de grond
Je ziet een snoepje liggen, waar zij vanmorgen stond
En plotseling dan huil je zacht, het wordt je wat te veel
Je zou wel anders willen, maar dit is wat zij wil....
Die kleine Cynthia, ze is zo heel speciaal
leeft in haar eigen wereld
spreekt met een andere taal
Je hoeft alleen te luisteren
en te horen wat ze zegt, en dan,
dat weet ik zeker
raak je aan haar gehecht
— Corine IJpelaar-van den Ent
Dubbelop moeder
Dubbelop klein
Dubbelop zorgen
Dubbelop fijn
Twee keer 10 vingertjes
Twee keer 10 teentjes
Twee keer een lachje
Twee keer de weentjes
Maar soms, heel soms
Bekruipt me een gevoel
Twee keer alles geven
Is een heleboel
Maar dan weer die armpjes
Niet twee, maar vier
Die mij lijken te zeggen
Ach mama, kom maar hier
Kom even met ons spelen
Kom even bij ons zijn
Want we weten wel
Twee van ons is niet altijd fijn
Dan kijk je in die kinderoogjes
En zet je alles weer opzij
Je zorgen zijn weer even vergeten
Die hoeven er nu even niet bij
Twee van die banjers
Dubbelop plezier
Mijn twee grote liefdes
Kom maar bij mama, kom maar hier
Dan overlaad ik jullie met kusjes
Niet eenmaal of tweemaal, maar méér
En het is fijn...... het kan dubbelop
Keer op keer