Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Geboorte’
In grenzeloos verlangen
heb ik mijn armen naar jou uitgestrekt
en mocht ik jou in mijn armen ontvangen
voor het eerst sinds jij diep in mij werd verwekt
Nu lig je op mijn borst, ik voel je natte haren
en dek met koesterende handen
heel jouw naakte zijn
zo breng jij mij en ik jou tot bedaren
Mijn kind, mijn geluk, mijn zonneschijn
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Verwondering
Verwondering
tegelijkertijd met het kind
wordt er een
vader en moeder geboren
dan ben je verwonderd over het kind
verbaasd over elkaar
en nog wel het meest over
jezelf
Opgroeien
Een kind dat opgroeit met genegenheid
leert lief te hebben
Een kind dat opgroeit met bemoediging
leert in zichzelf geloven
Een kind dat opgroeit met waarachtigheid
leert rechtvaardig te zijn
Een kind dat opgroeit met lofspraak
leert onderscheiden
Een kind dat opgroeit met milddadigheid
leert zorgzaam te zijn voor anderen
Een kind dat opgroeit met kennis
leert wijsheid
Een kind dat opgroeit met geduld
leert verdraagzaam te zijn
Een kind dat opgroeit met blijheid
zal liefde en schoonheid vinden
Samen
Samen
De warmte
van mijn handen
moet je voelen
ik leg ze zachtjes
om je hoofdje heen
zo even samen kroelen
zo even heel erg één!
De Zandbakwet
Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...
Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen
Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand
Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud
— ingezonden door Germaine van Gils