Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Geboorte’
In grenzeloos verlangen
heb ik mijn armen naar jou uitgestrekt
en mocht ik jou in mijn armen ontvangen
voor het eerst sinds jij diep in mij werd verwekt
Nu lig je op mijn borst, ik voel je natte haren
en dek met koesterende handen
heel jouw naakte zijn
zo breng jij mij en ik jou tot bedaren
Mijn kind, mijn geluk, mijn zonneschijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Verwondering
tegelijkertijd met het kind
wordt er een
vader en moeder geboren
dan ben je verwonderd over het kind
verbaasd over elkaar
en nog wel het meest over
jezelf
Thuishaven
Ben je ver van huis mijn kindje
en je zoekt in donkere nacht
naar een haven om te rusten
weet dat thuis je bedje wacht
Twee paar handen om te groeten
en twee stemmen die verblijd
om jouw thuiskomst zullen roepen
welkom, welkom, lieve meid
Altijd zijn er open armen
waar je rust en warmte vindt
wat er ook gebeurt in het leven
thuis blijft steeds je haven kind
— A. Roovers
Papa's kleine meisje
Als ik naar je kijk en je zo bezig zie
spelend met je speelgoed
zittend op mama's knie
een blosje op je wangen
je gezichtje nog zo jong
dan slaat mijn hart soms over
het maakt een vreugdesprong
Je bent nog zo kwetsbaar
zo lief en nog zo klein
papa's kleine meisje
hoelang zal dit nog zijn?
Je bent een schat van
onbetaalbare waarde!
Voor mij is er
niets mooiers op deze aarde
Je naam geschreven
het liefst in goud
Wat de toekomst jou ook moge brengen...
weet dat papa altijd van je houdt!
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind