Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Handjes’
Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland
Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer
Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?
Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?
Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat
— Ingezonden door José vd Leemput
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Groot zijn de krokodillentranen
op twee bolle wangen
Heb je verdriet? Of een enge droom gevangen?
Nu zijn je problemen nog klein
Maar als ze groter worden
zal ik er altijd voor je zijn
Een Naam
heel voorzichtig
raken handen de
pasgeborene aan
voelen het warme
vochtige lijfje
de handen van een moeder
die ontroert de naam fluistert
een zorgvuldig gekozen naam
voor altijd verbonden met
dit kind
Rijk Gevoel
Klein handje
gespreid
onder je kin
kijkend
naar mij
met lieve
blauwe ogen
daar woont
de héle
wereld in!
Ik kijk
en voel me
ongelooflijk
rijk!
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind