Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Papa's kleine meisje’
Papa's kleine meisje
Als ik naar je kijk en je zo bezig zie
spelend met je speelgoed
zittend op mama's knie
een blosje op je wangen
je gezichtje nog zo jong
dan slaat mijn hart soms over
het maakt een vreugdesprong
Je bent nog zo kwetsbaar
zo lief en nog zo klein
papa's kleine meisje
hoelang zal dit nog zijn?
Je bent een schat van
onbetaalbare waarde!
Voor mij is er
niets mooiers op deze aarde
Je naam geschreven
het liefst in goud
Wat de toekomst jou ook moge brengen...
weet dat papa altijd van je houdt!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Droom kind
droom maar weg op de wind
want jou wacht nog een leven vol zorgen
Droom kind
droom maar weg op de wind
maar geloof in het wonder van morgen
Als het najaar is gekomen
en het groen heeft meegenomen
is dat niet voor lang
Als de natte kale takken
in de winterstorm knakken
wees dan niet bang
Onontkoombaar zijn de grote dingen
de seizoenen laten zich niet dwingen
en het jaar dat gaat
in vast regelmaat
zijn eigen gang
Droom kind
Niemand is ooit in zijn leven
zonder tegenslag gebleven
of tegenwind
Niet je dromen die bedriegen
maar de grote mensen liegen
uit angst mijn kind
Ook de dappersten zijn weggedoken
ook het sterkste hart is soms gebroken
want ons levenslied
is vol verdriet m'n kind
maar de liefde wint
Droom kind weg op de wind
ook al wacht jou een leven vol zorgen
Droom kind en bij al wat je vindt:
geloof in het wonder van morgen!
Want jij ben een wonderkind....
— Paul van Vliet
Je moeder, je vader
Samen in één klas
Gek op elkaar geworden
Zoals het voorbestemd was
Een aantal jaren later
Werden wij verblijd
Met ons eerste kindje
Een mooie kleine meid
Dat ben jij dus, Jessie
Nog mooier dan verwacht
Net als een prinsesje
Dat naar een ieder lacht
Al onze liefde krijg je
Kind, wees maar niet bang
We blijven van je houden
Ons hele leven lang
— Jermain Zadelberg
In grenzeloos verlangen
heb ik mijn armen naar jou uitgestrekt
en mocht ik jou in mijn armen ontvangen
voor het eerst sinds jij diep in mij werd verwekt
Nu lig je op mijn borst, ik voel je natte haren
en dek met koesterende handen
heel jouw naakte zijn
zo breng jij mij en ik jou tot bedaren
Mijn kind, mijn geluk, mijn zonneschijn
Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet
— Sonja