Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Papa's kleine meisje’

Naar School
Het gaat zo snel, zo vreselijk vlug!
Daar gaat ze dan
haar tasje op haar rug
Iets te drinken
iets lekkers voor tussendoor
een luier voor nood
allerliefste dochter
wat word je toch al groot
Vandaag ga je voor het eerst naar school
opgewonden kwebbel je maar door, en ik....
Ik ben blij dat je niet ziet
hoe ik met tranen in mijn ogen
mijn lip verbijt van verdriet

Ik mis een klein meisje
met kuiltjes in haar kin
met dikke, blote beentjes
knuistjes met koek erin

Bolle, rode wangen
moe van "al dat buiten"
met pleisters op haar knie
en schrammen op haar kuiten

Dat babbelen en giechelen
dat "samen op de koffie"
dat slepen met arme poes
en zeuren om een toffee

Dat meisje is er nu niet meer
schrik maar niet, ze is niet weg
dat meisje is nu groot, op school
heb ik even pech!

Mijn zonnekind
warme zonnestralen
strelen zacht mijn huid
en behalve een twinkelende kinderlach
is er geen enkel geluid

Mijn zonnekind
zilte zomerregen
speelt aandoenlijk met de zon
het spel dat heet regenboog
prachtiger dan een mens verzinnen kon

Mijn zonnekind
de wind aait de bomen
en borstelt haar langzaam kaal
de regen voedt de aarde
en doordrenkt haar helemaal

Mijn zonnekind
zachte sneeuwvlokjes
vlijen zich teder neer
en versmelten zich geruisloos
keer op keer

Mijn zonnekind
ik kijk uit het raam
en aanschouw de maan
die glimlacht in de nacht
en dan besef ik
de sterren hebben jou gebracht

Mijn zonnekind
kindje van de sterren
alle jaargetijden hebben wij ervaren
en in al haar pracht aanschouwd
mijn zonnekind, nog even....

en je bent al 1 jaar oud!

— ingezonden door Desiree

Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen

Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven

Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint

Onder mijn handen groeit een kind